
Sinds 2003 speel ik met Spinvis. Aan het einde van zijn eerste tournee werden er strijkers gezocht voor een paar optredens. Ik werd gebeld. Dat was toeval. Ik kon en ben gebleven, gefascineerd door de muziek en de teksten. Spelen met Spinvis is een groot en mateloos inspirerend avontuur. We spelen op grote en kleine podia, in theaters en clubs, met de band of als duo.
Samen met Niels Jonker, onze vaste toeverlaat en geluidsman maken Spinvis en ik voorstellingen onder de naam Neveldieren.
© Iwan Notosoetarso
MOM
1) Dekmantel 2) Feestartikel 3) Grijns 4) Masker 5) Mombakkes 6) Niet de ware gedaante 7) Ogenblik 8) Schijn 9)
Verhulling 10) Vermomming 11) Voorwendsel
Een vrouw zit op een stoel in een onooglijk, grijs kantoortje.
Ze wordt ondervraagd. Een camera volgt haar bewegingen. Hoe lang ze er zit, is niet duidelijk. Een dag, een
week, een maand? Ze weet niet wat van haar wordt gevraagd of waarom ze daar is. Bovendien lijken ze alles al van
haar te weten. Echt alles. Ze weten wat de vrouw denkt, wat ze doet, wat ze droomt. Ze weten alles al. Ze willen
alleen haar verklaring.
MOM is een muziekvoorstelling over maskers, over alom aanwezige camera's,
over gezichtsherkenning, over de ogen die ons altijd en overal zien. Welke versie van jou zien ze eigenlijk?
Welke versie zie je zelf? Welke verhalen vertel je en welke herinneringen bewaar je?
spel: Hans Dagelet
(bugel, mamola, toetsen), Saartje Van Camp (cello, toetsen) en Spinvis (gitaar, drums en toetsen)
tekst en
muziek: Saartje Van Camp en Spinvis
regie: Marcel Sijm
kleding en maskers: Judith de Zwart
technisch
concept en uitvoering: Niels Jonker en Mark Tober
We bestaan in de ogen van anderen. Iedereen die jou kent, ziet in jou net iets anders. Zoveel mensen als jij kent, zoveel versies zij er van jou. Je bent ze allemaal, maar kent ze geen van allen. Het zijn jouw neveldieren.

Twee reizigers kijken uit het raam, oog in oog met een steeds veranderend landschap. Maar wat verandert er? De reiziger of het landschap? En waar bevinden ze zich eigenlijk?
De wereld hield zijn adem in. Maandenlang bleven zalen en theaters dicht en ontmoetten we elkaar via schermen. Gelukkig veranderde dat en konden we weer spelen, voor meer of minder mensen. Dat deden we met Oog in Oog, een muziekvoorstelling, oog in oog met echt publiek.
Achter ieder verhaal zit een ander verhaal. En ook dat verhaal vertelt niet alles. In Werkelijkheid
was een visuele en muzikale vertelling. Met twee houten poppen en videoschermen verbeeldden we een wereld die in
werkelijkheid de onze zou kunnen zijn. 
Een voorstelling over wat blijft en wat gaat. We stonden met z'n tweeën op het podium omringd door
instrumenten en lampen. Ook de lichttafel stond bij ons en bedienden we zelf. We speelden met licht en donker,
schaduw en schemer, met wat zichtbaar of onzichtbaar is. 
In de gedanste opera Kintsukuroi weigert een seismoloog te aanvaarden dat zijn grote liefde door de Japanse tsunami is weggenomen. Hij leest haar hartslag in het trillen van de aarde.
Deze voorstelling hebben Spinvis en ik gemaakt voor het Oerolfestival. Op Terschelling speelden we op het strand. Daarna maakten we ook een bewerking voor theaterzalen.
De muziek van deze voorstelling is verkrijgbaar op CD. Wilt u dit album bestellen? Mail mij.

Als we met de band spelen, zijn we onderweg met 9 mensen:
Lucas Oldeman speelt toetsen en gitaar, Merel
Junge viool, trompet en trombone. Jan Teertstra speelt basgitaar, Marcel van As is de drummer. Spinvis maakt
alle muziek, zingt en speelt gitaar. Niels Jonker verzorgt het geluid, maar zorgt ook voor de agenda, voor ons
en voor al wat nodig is. Mark Tober doet het licht. Franc Timmerman is onze backliner maar speelt stiekem alles
beter dan wij.





Voorjaar 2019 tourden we samen met Introdans met de familievoorstelling Vier Verhalen en Een Dag, een
sprookje over toekomst en vrijheid. Spinvis en ik bedachten het concept en schreven tekst en muziek. De
choreografie voor 12 dansers was van Adriaan Luteijn met wie we ook eerder de gedanste opera Kintsukuroi hebben
gemaakt. 
HOWL was een talkshow, een dansvoorstelling en een concert in één, een samenwerking met Off Projects
van choreograaf en danser Amos Ben-Tal. Spinvis was de gastheer. Er waren interviews, speciale gasten, prachtige
dansers. Ik maakte de muziek. Er werd een spel gespeeld met perspectief en interpretatie en de vele facetten
waaruit onze identiteit wordt gevormd. 